counter create hit

مطالب مرتبط:

چانه زنی هندی ها برای تخفیف های کلان نفتی

هند قصد دارد با استفاده از موقعیت خود به عنوان سومین واردکننده بزرگ نفت جهان، چانه زنی با تولیدکنندگان نفت جهانی از جمله عربستان را بیشتر کند تا قراردادهای ارزانتری را برای خود تضمین کند. ...

اخطاریه هواشناسی در پی ورود سامانه بارشی

سازمان هواشناسی با صدور اخطاریه ای نسبت به ورود سامانه بارشی به کشور و احتمال سیلابی شدن مسیل ها، وزش باد شدید و رعد و برق در برخی مناطق کشور هشدار داد. ...

هشدار به دانشجویان دانشگاه علم و صنعت

در اطلاعیه دانشگاه تهران آمده است: اخیرا مشاهده شده که افرادی سودجو و کلاهبردار، با معرفی خود از طریق تماس تلفنی به عنوان مسئولان مالی دانشگاه، اقدام به اخاذی و کلاهبرداری از دانشگاهیان با اعلام شماره حساب های جعلی با استفاده از بستر دستگاه های خودپرداز بانکی کرده اند. ...

صالحی: بنیاد امام رضا (ع) با رویکرد توسعه فعالیت های رضوی در طول سال تاسیس شده است

پوستر شانزدهمین جشنواره بین المللی امام رضا (ع)، شامگاه دوشنبه بیستم فروردین با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی رونمایی شد.

ارجاع پرونده روزنامه جمهوری اسلامی به هیئت نظارت بر مطبوعات

مدیرکل مطبوعات و خبرگزاری های داخلی از ارجاع پرونده روزنامه جمهوری اسلامی به هیئت نظارت بر مطبوعات به دلیل بی توجهی این روزنامه به تذکر اداره کل یاد شده، خبر داد. ...

کاردان: در سال حمایت از کالای ایرانی متولیان فرهنگی باید استعدادیابی کنند

مجری برنامه «صندلی داغ»، گفت: در سال حمایت از کالای ایرانی متولیان فرهنگی باید با استعدادیابی و پشتیبانی های خود در راستای تولید محصولات فرهنگی تلاش کنند تا مردم تولیدات داخلی را به خارجی ها ترجیح دهند. ...

هشدار هند به ورود غیرقانونی به آب های ایران

دولت هند ضمن تاکید بر اقدام قانونی پرسنل نیروی دریایی سپاه در حراست از آب های ایران، به اتباع جویای کار خود نسبت به حضور در قایق های ماهیگیری اماراتی، عربستانی و بحرینی که ممکن است وارد آب های ایران شوند، هشدار داد. ...

حضور پُررنگ «حمایت از کالای ایرانی» در کتب درسی

معاون پشتیبانی سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی از آماده سازی کتب جدید التألیف پایه دوازدهم خبر داد و گفت: برخی کتاب های پایه یازدهم اصلاح شده است.

رونمایی از صحنه های ناخوشایند عرصه مدیریتی!

سيد مصطفي هاشمي طبا درذ روزنامه شرق نوشت: مجلس ديروز يکي ديگر از صحنه هاي ناخوشايند عرصه مديريت در کشور را رقم زد.

چشم انتظاری برای تبیین سند اصلاحات

روزنامه قانون نوشت: اصلاحات پدیده ای فرا انسانی و طبیعی به حساب مي آيد زيرا محیط زیست انواع موجودات از جمله انسان بنابر یک قانون طبیعی و خارج از اراده پیوسته در حال حرکت، تغییر و تکامل است. بنابراین، همه موجودات از جمله انسان به منظور ادامه بقا و پرهیز از انو ...

سه چیز که با خواندن زیارت عاشورا به انسان عطا می شود

به گزارش جهان نیوز، حجت الاسلام عارفی پیرامون اثرات زیارت عاشورا بیان می کنند: هرکس این دعارا بخواند خداوند هزار هزار حسنه برصحیفه اعمال او می نویسد. از امام باقر (علیه السلام) پرسیدند که دعایی بر ما برای زیارت جدتان عرضه فرمایید. ایشان زیارت عاشورا را ...

آخر هفته به چه نمایشگاهی برویم؟

نگارخانه ها، موزه ها و مراکز فرهنگی هنری تهران با برگزاری نمایشگاه هایی میزبان علاقه مندان هستند.

انتقاد از هجمه برخی نمایندگان به سیف در مجلس

معاون پارلمانی رئیس جمهور با اشاره به اعتراض و هجمه برخی نمایندگان به رئیس کل بانک مرکزی در جلسه علنی مجلس گفت: جامعه ما براساس موازین اسلامی و اخلاقی باید اداره شود. خلاف شئون یک کارگزار نظام جمهوری اسلامی است که بخواهد با میهمان خود بداخلاقی کند. ...

ترامپ چه زمانی به سوریه حمله خواهد کرد؟

محمد النجار در الجزیره نوشت: پس از یک شب درگیری لفظی آمریکا و روسیه در مورد وتو کردن قطعنامه های یکدیگر در رابطه با سوریه در شورای امنیت، به نظر می رسد جهان در معرض درگیری بزرگ آمریکا و غرب با نظام سوریه قرار گرفته است. حال سوال مهم زمان و حجم این حمله است. ...

تریلر و پوستر فیلم The Meg منتشر شد

جیسون استاتهام (Jason Statham) در اولین تریلر کامل فیلم The Meg به مشکل بر می خورد.

آسوشیتدپرس: پمپئو، خواهان اصلاح برجام است

«مایک پمپئو» که از سوی دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا برای تصدی وزارت خارجه این کشور معرفی شده است، «اصلاح» برجام را جزو اولویت های کاری خود قرار خواهد داد. ...

با گفتمان های ضدایرانی در آمریکا چه باید کرد؟

در سیاست خارجی آمریکا باید میان گفتمان و راهبرد تمایز قائل شد. گفتمان، پارچه ای است که راهبرد در آن پیچیده می شود تا «حق» و «موجه» جلوه نماید. راهبرد جدید ترامپ (البته اگر بتوان اسم راهبرد بر آن گذاشت) در گفتمان سنتی ایران هراسی و اسلام هراسی پیچیده شده است. ...

یک عکاس پیشکسوت مطبوعات درگذشت

«منوچهر یگانه دوست» عکاس پیشکسوت مطبوعات در سن ۷۸ سالگی دار فانی را وداع گفت.

نحوه دریافت ارز مسافری و دانشجویی

سخنگوی بانک مرکزی با تشریح نحوه مراجعه متقاضیان دریافت ارز مسافرتی، دانشجویی و درمان به شعب بانک های عامل از مردم خواست برای دریافت ارز مسافرتی به فرودگاه ها مراجعه نکنند. ...

هشدار سازمان تعزیرات حکومتی به صرافی ها

معاون وزیر دادگستری و رئیس سازمان تعزیرات حکومتی ضمن تاکید به صرافی ها برای اجرای مصوبات ارزی هیات دولت، از برخورد قاطع و بدون اغماض این سازمان با متخلفان و برهم زنندگان آرامش بازار ارزی کشور خبر داد. ...

نمی یارو جهان است. "فوت و فن" از کاپولا

کند و کاو دنیای زنانه، در «فریب خورده» ی کاپولا

روزنامه انقلاب از بهار عکس: "دولت" بیشتر خواهد شد عملا کا است aptadmin جشنواره فیلم, جایزه بهترین کارگردانی برای دیگر آمریکا به ارمغان آورد. با توجه به کا هدف اصلی از این فیلم است که از طریق معرفی از این داستان. داستان که نمی SEL سال 1971 با بازی کلینت ایستوود روي پرده است. برگرفته از رم با همین نام نوشته شده توسط Thomas C. calligan بود خواندن مردان SEL زنان جهان کلا انگیزه ای برای این فیلم در مقابل دوربین با آنها. اما کا توجه به توقف آن ؟ داستان "دولت" ساختمان; شما نمی توانید فقط حذف یک شخصی (خصوصی Healy که در رمان کالی دو اقتباس فیلم CIL وجود داشته باشد. او به خود جلب کرد. قبلی داستان ساخته شده کا در طول جنگ داخلی ایالات متحده باید و زخمی سرباز (یانکی بخش شمالی امريكا) فراري از جنگ با بازي كالين فارل است كه در مدرسه شبانه روزي دخترانه اي در جنوب پناه مي گيرد. بازيگران زن ساكن در اين مدرسه نيكول كيدمن، كريستين دانست، ال فنينگ و... هستند. اما طولي نمي كشد تمايلات پنهاني اين زنان بدل به رقابت ها و حسادت هايي مي شود كه در نهايت به قتل او منجر مي شود. كريستين لوپز از نشريه «filmschoolrejects» پيش از برگزاري جشنواره كن با سوفيا كاپولا به مصاحبه نشست. كاپولا در اين گفت وگو درباره كلينت ايستوود، تجربه هاي قبلي اش، روايت هاي زنانه و مردانه و همچنين عنصر حذف شده تازه ترين ساخته اش صحبت كرده است. سال ١٩٧١ كلينت ايستوود با بازي در فيلم «فريب خورده» قصد داشت وسعت كارش را نشان بدهد. انگيزه شما از ساخت اين فيلم چه بود، چون شما گستردگي كارتان را قبل از اين نشان داده ايد؟ وقتي فيلم را ديدم برايم جذاب بود كه اين فيلمسازهاي مرد – دان سيگل و كلينت ايستوود- داستان فيلمي را كه در مدرسه اي دخترانه در جنوب روي مي دهد، ساخته اند. «فريب خورده» (١٩٧١) چنان زاويه ديد مردانه اي به گروهي از زنان داشت كه فكر كردم «خيلي خب، مي خواهم اين داستان را از زاويه ديد يك زن بگويم.» داستان اصلي، همانقدر كه از آن لذت بردم خنده دار است چرا كه مصمم است، بگويد ايستوود چقدر خارق العاده است؛ حتي با توسل به روايت زناني كه مشتاق او هستند، مي خواهد اين موضوع را عنوان كند. فراموشش كردم! مي خواهم دوباره اين فيلم را ببينم. قبل از ساخت «فريب خورده»، فيلم دان سيگل را ديدم و ديگر آن را نديدم اما هميشه پشت ذهنم حضور دارد. احساس مي كردم دوست دارم به اين زنان صدايي بدهم و بعد فكر كردم زاويه ديد آنها را عوض كنم و زنان را طي دوران جنگ نشان بدهم؛ هميشه داستان هاي مردان در جنگ را مي بينيم اما فكر نمي كنم چيزي راجع به زناني كه ترك شده اند، ديده باشيم. هميشه عاشق زنان اهل جنوب بودم و كل جنوب منظورم است؛ آنجا غريب و متفاوت است. طراحي لباس فيلم هاي شما هميشه فوق العاده است اما لباس هاي فيلم اصلي خيلي تيره و كسل كننده هستند. طيف رنگ هاي به كار رفته در فيلم بسيار تيره است. حقيقتا مي خواستم آن جهان هاي به شدت زنانه و لباس هاي چين دار را بسازم. سايه هاي محوشده براي مردي كه شخصيتي تيره دارد، به عنوان كنتراست به كار رفته است، مردي كه به اين دنياي بي رنگ و لعاب و ظريف جنوبي مي آيد. تحت تاثير گوتيك جنوبي بوديد؟ در برخي برداشت ها فضايي فاكنري ديده مي شود. مشتاقانه پذيراي گوتيك جنوبي بودم چون هرگز كاري در اين ژانر نكرده ام. رفتن به اين سو جالب است. در لوييزيانا فيلمبرداري كرديد. اين تجربه شبيه به چه بود؟ خوشبختانه در پاييز فيلمبرداري كرديم چون ابتدا قرار بود ماه آگوست (مرداد) به آنجا برويم. همه [به ديگران] مي گفتند: «خدا را شكر اينجا نيستي.» آنجا پشه داشت و گرم بود اما ماندن در آنجا را دوست داشتم. شهر فوق العاده اي است و شبيه به جاي ديگري نيست. فضا بسيار خاص است و به نظر مي آيد خانه ها شهر زيبايي را تسخير كرده اند. مردم آنجا خيلي مهربان هستند. تاريخي طولاني دارد. در نيويورك زندگي مي كنم و آنها خيلي بي خيال و كُند هستند. وقتي براي نخستين بار به نيويورك بازگشتم، مي گفتم «يك لحظه مهلت بدهيد» تا با اين سرعت خو بگيرم. عاشق شهري شدم كه مركزيتش بر موسيقي و غذا و نوشيدن استوار است؛ آنها مي دانند چطور از زندگي لذت ببرند. همان جنگل [و خانه اي] كه بيانسه آلبوم «ليموناد» را ساخته، لوكيشن فيلمبرداري تان كرده ايد؟ اين جنگل، تاريخي سياه دارد. زيبايي دارد اما تيرگي اي در آنها هست. يك خانه براي برداشت هاي داخلي داشتيم و خانه اي ديگر براي برداشت هاي خارجي كه در نهايت آنها را كنار يكديگر گذاشتيم. براي برداشت هاي داخلي فيلمبرداري در شهر انجام شد و براي برداشت هاي خارجي به اين جنگل رفتيم. با اين تعداد خانم بخش خلق هنري خيلي خوبي داشتيم. ديدن اينكه كالين روي بالش هاي توردار دراز كشيده است، جالب بود. عاشق خزه هاي اسپانيايي بودم كه مخصوص اين منطقه هستند، زيبا و تسخيركننده اند. براي من خيلي مهم است كه در لوكيشني حقيقي فيلمبرداري كنم، الهام بخش است. مي دانم به فيلم «پيك نيك در هنگينگ راك» به عنوان اثري تاثيرگذار بر اين فيلم اشاره كرده ايد. اين فيلم را نديدم اما تصاويري از آن را ديده ام. «خودكشي باكره ها» زيبايي شناختي مشابهي دارد. همچنين [در اين دو فيلم] زيبايي شناختي تصويري مربوط به دهه ١٩٧٠، دختران با دامن هاي چين دار در زمين هاي زراعي ديده مي شود. در فيلم «فريب خورده» تشابهات بسياري با فيلم «خودكشي باكره ها» ديدم. وقتي «فريب خورده» را مي ساختيد، قصد داشتيد فيلمي شبيه به اين فيلم بسازيد؟ وقتي شخصيت هاي هر دوي فيلم ها را در لباس هاي رنگ ورورفته و گلدار مي ديدم كه در آن خانه حبس شده اند، [متوجه] شباهت هايي شدم. و در هر دوي فيلم ها نشان مي دهند چقدر مردها پررمز و راز هستند؛ مثل وقتي مك برني در «فريب خورده» براي نخستين بار سر ميز شام مي آيد. احساس مي كردم ‍[اين دو فيلم به يكديگر‍] مرتبط هستند‍ اما به نوعي تيرگي بيشتري در فيلم «فريب خورده» ديده مي شود. شايد پيشرفتي است از آنچه با «خودكشي باكره ها» شروع شد. گروهي بي نظير از بازيگران بااستعداد داريد: دوباره با كريستين دانست و ال فنينگ همكاري كرده ايد. با نيكول كيدمن همكاري كرديد، بازيگري كه سالي موفق را پشت سر مي گذارد. وقتي اين پروژه را شروع كرديد، آنها را در ذهن تان متصور شديد؟ خيلي خوش شانس بودم كه بازيگران رويايي ام را به دست آوردم. وقتي براي نخستين بار درباره فيلم فكر كردم، گفتم: «كريستين دانست در نقش معلم و ال در نقش دانشجو» چون آنها، بازيگران محبوب من هستند و ال آنقدر سن دارد كه شخصيت هرزه و خودبين را ايفا كند... ايفاي كريستين در اين نقش بامزه است چون با شخصيت خودش فرق دارد. شيفته او هستم كه نقش زني سركوب شده را ايفا مي كند چون اين شخصيت نقطه مقابل خودش است. هرگز تصور نمي كردم او اين شخصيت محافظه كار را بازي كند. هميشه عاشق نيكول بوده ام و وقتي داشتم فيلمنامه را مي نوشتم او را تصور كردم چون فكر مي كردم شخصيت او خيلي جذاب و بزرگ است. از شوخ طبعي پيچيده او خوشم مي آيد. بازيگران مرد زيادي را ديدم و بعد با كالين فارل ملاقات كردم. كاريزما و مردانگي او پررنگ تر بود. او مرد جذابي براي زنان است. دان سيگل «فريب خورده» را براي بازسازي پرسوناي كلينت ايستوود و جدا كردن او از شهرتي كه داشت، ساخت. كالين فارل هم به نوعي در گذشته چنين شهرتي داشت. انتخاب فارل، انتخابي عامدانه بود؟ به اين موضوع فكر نكرده بودم! فارل جذاب و كاريزماتيك است؛ خانم ها از او خوش شان مي آيد. از خانم هاي بسياري، دوستانم و مادراني كه در مدرسه فرزندان شان حضور داشتند، پرسيده ام: «چه كسي به نظرتان جذاب است؟» نظري كه آنها مي دهند خيلي جالب است. او پرسوناي پسر بد را داشت. او واقعا دلربا است. نمي شود كه او مرد جذابِ احمقي باشد چون بايد آنقدر شخصيت پيچيده اي داشته باشد كه همه اين زنان را فريب بدهد. مي داند چطور سراغ تك تك آنها برود. او را در اين مواقع باور مي كردم. از او خواستم داستان هايي از گذشته اش برايم بگويد، او يك جنتلمن است. فيلم هاي تان را با هدف ارايه قرائتي زنانه، با تاكيد بر آزادي، مي سازيد؛ چه از لحاظ معنايي يا چه از لحاظ جنسيتي. چون فيلم را از زاويه ديد خودم و آنچه مي خواهم ببينم، مي سازم. يا شايد هم اينكه چه احساسي در قبال چگونگي تصوير شدن زنان، دارم. خيلي خوب است كه فارل مرد جذاب نمادين ما باشد. وقتي سكانس باغچه را فيلمبرداري مي كرديم، از خنده ريسه مي رفتيم چون مثل اين بود كه همزمان داريم براي تقويم عكاسي مي كنيم. فارل ورزشكار خوبي هم هست. جالب است كه او را ابژه قرار دهيم. خودتان را كارگرداني فمينيست مي دانيد؟ اصلا به اين موضوع فكر نكرده ام. هيچ وقت به فكر برچسب زدن به خودم نبوده ام. فقط آنچه را كه به آن علاقه مندم مي سازم و حقيقتا زاويه ديد زنانه را حمايت مي كنم. هميشه احساس مي كنم مي خواهم فيلم هايي بسازم كه با زن ها محترمانه رفتار شود چرا كه احساس نمي كنم در نوجواني ام فيلم هاي زيادي با اين نگاه ساخته شده باشند. جان هيوز را دوست داشتم اما شخصيت هايش غيرمرتبط بودند. آنها زنان ٣٥ ساله اي بودند كه نقش نوجوان ها را بازي مي كردند. همچنين احساس مي كردم فيلم هاي نوجوانان خيلي خوب نيستند. چرا نبايد نوجوان ها زيبايي شناختي خوب يا تصاويري خوب داشته باشند؟ »فريب خورده» و «خودكشي باكره ها» شبيه به دو جزو از يك كل هستند. چطور مي توانيد بگوييد به عنوان كارگردان تغيير كرده ايد؟ «فريب خورده» بالغ تر و تيره تر به نظر مي رسد. حدس مي زنم حالا كمتر خجالتي هستم و اهميت كمتري به افكار والدينم مي دهم. ديدگاه بيشتري از دوره هاي متفاوت و بلوغ زنانه دارم چرا كه سن تك تك آنها را پشت سر گذاشته ام. آن سن را كه كشف مي كني چطور بر مردها تاثيرگذار هستي، گذرانده ام و مي دانم چطور مي توان مادري آينده نگر بود. اين فيلم در دوران بزرگي، منظورم دوره اي سياسي است، بيرون آمد. وقتي زنان از چيزي بيزار بشوند، كار تمام است! آنها افسار مسائل را خودشان به دست مي گيرند! خيلي نادر است كه مردي قرباني زناني مي شود كه افسار را به دست گرفته اند و وارونه كردن داستان هم جالب است. متاسفانه دان سيگل اين اطراف نيست كه اين حرف ها را بشنود. نمي دانم كلينت چقدر اين كار را براي خودش مي كرد؟ خيلي از بازسازي فيلم خوشم نمي آيد. چرا بايد فيلمي را بازسازي كنيم كه فرد ديگري آن را ساخته است؟ اما در مورد «فريب خورده» احساس مي كردم مي توانم نسخه كاملا متفاوتي از همان داستان را ارايه كنم. نقش منفي فيلم را چه كسي مي دانيد؟ يا اصلا وجود دارد؟ نگران بودم شخصيت كالين فارل خيلي همذات پندارانه به نظر بيايد چون مي خواهم شما طرفدار دخترها باشيد. احساس مي كنم بيشتر به قدرتي مربوط مي شود كه ميان زنان و اين مرد به بازي گرفته مي شود. شيفته اين هستم كه ابتداي داستان شبيه به بهشت يا يك رويا است. در دلش مي گويد: «بالاخره توانستم. در خانه اي با اين زن ها هستم. هر كاري دلم بخواهد، مي كنم. » بعد به كابوسي بدل مي شود. چنين بازي اي سرگرم كننده است. شخصيت نيكول را نقش منفي مي دانم. از لحاظ سركوبگري اش مي گويم. او بر همه اين زنان مسلط است. شخصيت هايي را دوست دارم كه نه سياه هستند، نه سفيد چون چنين شخصيتي همذات پنداري مي كند و مراقب ديگران است. اگرچه شخصيت كريستين، نقش منفي سركوب شده اي را نشان مي دهد. خوشم مي آيد شخصيت او هر دوي جنبه ها را دارد و خيلي معين و مشخص نيست. كالين آدم بدي است اما مي شود با او همذات پنداري كرد. چيزي كه درباره ال دوست داشتم اين بود كه مي توان با او همدردي كرد برعكس فيلم اصلي كه در آن زن جذابي به تصوير كشيده مي شود. وقتي كتاب را خواندم ديدم كه او شخصيتي است كه مادرش سعي دارد همسري ثروتمند برايش پيدا كند و طوري دخترش را بزرگ مي كند كه براي مردها جذاب باشد. فكر مي كنم جالب است... چون دخترهايي هستند كه بدين شكل بزرگ مي شوند، خوشبختانه من اين طور نبودم. شما زناني را مي بينيد كه فكر مي كنند جذاب بودن براي مردان، ويژگي اساسي هويت شان است. او فقط «هرزه» نيست، داستاني پشت اين رفتارش هست. در مقايسه با فيلم دان سيگل، در نسخه شما از اين داستان شخصيتي به نام هيلي وجود ندارد. او تنها فرد رنگين پوست فيلم اصلي است. چرا تصميم گرفتيد شخصيت او در اين فيلم حضور نداشته باشد؟ احساس كردم برده داري چنان موضوع مهمي است كه نخواهم اينقدر پيش پاافتاده با آن برخورد كنم. احساس كردم بايد روي اين زناني كه از دنيا جدا افتاده اند، تمركز كنم. مي توانم بپرسم فيلم بعدي تان چيست؟ نمي دانم. مي خواهم استراحتي بكنم و بعد سعي كنم گروهم را عوض كنم و به كار بعدي ام فكر كنم. هميشه احساس مي كنم بعد از تمام كردن پروژه اي، كار بعدي واكنشي به آنچه كار كرده ام خواهد بود بنابراين وقتي احساس خوشحالي كنم، ذهنم را مرتب مي كنم و به پروژه بعدي ام فكر مي كنم. درباره فيلم «فريب خورده» ساخته سوفيا كاپولا خانه آدمك هاي مومي آيين فروتن: زمانه، دورانِ جنگ هاي انفصال است. جدالِ سربازانِ جنوبي و يانكي هاي شمالي امريكايي، يا دقيق تر آن طور كه تازه ترين ساخته سوفيا كاپولا، «فريب خورده»، آشكار مي كند: ويرجينياي ١٨٦٤، سومين سالي است كه از جنگ مي گذرد. بيرون از مدرسه شبانه روزي دخترانه فارنزوُرث، ستيز و نبرد مردان جنگ در جريان است؛ آنجا كه يكي از دختران اين مدرسه، اِيمي (اونا لارنس)، سرجوخه جان مك برني (با بازي كالين فارل) زخمي و محتضر را يافته و او را به عمارتِ فارنزورث مي برد. عمارتِ سفيد تك افتاده فارنزورث با سرستون هاي ايوني خود، گويي به معبدي از الهه گان مي ماند؛ مامنِ پاك و راست كيشانه زنان و دختران جوان جنوبي كه در بحبوحه جنگ داخلي، تحتِ نظارت و مديريتِ مادرانه دوشيزه مارتا فارنزوُرث (نيكول كيدمن) و تعليماتِ دوشيزه ادوينا (كريستين دانست) زبان فرانسه و آداب و وقار زنانه زندگي را مي آموزند؛ تا آنكه با ورود سرجوخه مك برني، اين مهمان ناخوانده و مردي از جبهه دشمن، آرامش و جريانِ هرروزه اين خانه دچار تلاطم و «جنگي داخلي» از جنسي ديگر مي شود: تقابلِ زنان اين خلوتگاه با يك مرد، و از ديگر سو، با يكديگر و خويشتن. اما كاپولا، در اقتباس خود از رمان توماس پ. كالينان و عملا بازسازي نسخه سينمايي دان سيگل (١٩٧١) چه رويكردي را پي گرفته و چه چيز خلق مي كند؟ تا آنجا كه به بحثِ رويكرد فيلم، دست كم صرفا با توجه به حضورِ كاپولا پشت دوربين بازمي گردد، اقتباس و بازسازي «فريب خورده» واجدِ نگاهي «زنانه»تر به مصالحِ داستاني و فيلميك پيشين است. اين امر بي شك، ساده ترين تعبير در مواجهه با فيلمِ كاپولاست اما دشواري بحث از «فريب خورده»ي او به واقع لحظه اي آغاز مي شود كه فارغ از برچسبِ ساده انگارانه فمينيستي - كه تقريبا به هر فيلمي كه توسط فيلمسازان زن ساخته شده، اطلاق مي شود - بكوشيم نه فقط ظرافت ها و پيچيدگي هاي نگاه زنانه پشت دوربين را ارزيابي كنيم بلكه همچنين اين پرسش را طرح كنيم كه يك فيلم فارغ از موضوعِ داستاني و نگاهِ مسلط بر آن كدامين ظرفيت هاي خلاقانه سينمايي را به فعل درآورده است؟ همين مساله طبيعتا ما را به رفت وبرگشت هايي ميان «فريب خورده» دان سيگل و «فريب خورده » كاپولا نيز وادار خواهد كرد؛ به نحوي احضارِ فيلم نخست به منظورِ ارزيابي دقيق تر فيلم دوم. گونه اي همنشيني ناگزيرِ دو فيلم در فاصله زماني چهل وشش ساله. براي سخن از فيلمِ كاپولا بگذاريد از انتخابِ بازيگران فيلم آغاز كنيم. بازيگران، نه تنها در مقامِ توانايي هاي هنرپيشگي و جان بخشي به شخصيت ها، بلكه از سوي ديگر، به مثابه فيگورها يا شمايلي انضمامي و عيني كه بخشي از مصالحِ تصويري يك فيلم را شامل مي شوند. كالين فارل در نقشِ سرجوخه مك برني، همان اندازه كه مركزِ ثقلِ «فريب خورده»ي كاپولا است، بدل به پاشنه آشيل تمام عيار فيلم نيز مي شود. فارل توامان به لحاظِ بازي خنثي، تخت و بي حس وحالش كل وضعيت عمارت فارنزورث را در عوض آفرينش تنش و كششِ مردانه به ورطه اي سترون درمي اندازد و عملا بنيادي ترينِ درونمايه «فريب خورده» و فضايي را كه بايد در تمام طول فيلم حاضر باشد، نقض مي كند؛ بدين معنا كه فارل با همه بي حسي، كرختي و عدم جذابيتش يكي از بدترين گزينه هاي ممكن براي تجسدبخشي به مغناطيسمِ نيرومند و پركششِ سرجوخه مك برني در بين جمع زنان فيلم است. حتي مقايسه اي گذرا ميانِ آنچه فارل در ساخته كاپولا تجسم مي بخشد با آن امكاني كه پيش تر كلينت ايستوود در «فريب خورده»ي دان سيگل به آن جامه عمل پوشانده بود، به دقت نشان مي دهد كه در فيلم سوفيا كاپولا در وهله اول چه چيز از دست رفته است: غيابِ مغناطيسمِ مردانه شخصيت مك برني (در ژست ها، حالات، و كلام) به معني عدم باورپذيري هرگونه علاقه از جانبِ زنان مدرسه شبانه روزي فارنزورث است و فقدانِ آن انرژي و جذبه اي كه مك برني بايد با بدنِ آسيب ديده و زخمي مردانه اش از آتش جنگ به اين بارگاه عزلت زنانه بياورد، به سست كردنِ منطقِ داستاني فيلم مي انجامد. فقدان مغناطيسمِ مردانه مك برني چگونه قادر است نيرويي برانگيزاننده براي ديگر شخصيت ها و انرژي مولد براي پيشبرد روايت و خلق فضا به دست دهد؟ آيا صرفا حضور يك مرد منفعل انگيزه لازم - نه حتي كافي - رواني براي دل باختگي شخصيت هاي عمارت فارنزورث را باعث مي شود؟ حتي با فرض «باورپذيري» چنين رويكردي در شخصيت پردازي، اين خود نقض غرضي است بر نگاهِ «زنانه» فيلم: زناني كه به راحتي فقط به واسطه حضور يك مرد فريفته و دلداده اين بيگانه متخاصم مي شوند! ولي بي رمقي و خنثي بودگي فارل در قالبِ شخصيت مك برني تنها چيزي نيست كه تماميتِ فيلم كاپولا را به داستاني كشدار، عاري از حس و بي رمق بدل مي كند. از انتخابِ شمايلِ فارل هم كه بگذريم، بايد با تاكيد بيشتر، دست كم چهره هاي سرد، رنگ پريده و نيمه مرده يكدست سه بازيگر اصلي زنِ فيلم كاپولا را در نظر آوريم: نيكول كيدمن (دوشيزه مارتا)، كريستين دانست (دوشيزه ادوينا) و آليسيا (ال فنينگ). رنگ باختگي و بي حسي سيماي اين زنان، آن هم با توجه به دكورهاي صحنه فيلم، اثاثيه و مبلمان هاي سنگين و بي روح آنتيك عمارت و نورپردازي هاي كرخت فضاها با شمع، هرچه بيشتر اين پرسش را به ذهن مي آورد كه اصلا در اين سردخانه و خانه ارواح كدامين دلدادگي، تمنا يا اغوايي ممكن است؟ كاپولا با حذفِ اين نيروهاي بنيادين از داستان و فضاي فيلمش، به موازاتِ بسط تخت، يكدست و بي افت وخيزِ روايت (برخلاف سيگل، با كش دادن و هرچه طولاني تر كردن صحنه هاي كوچك، با تاكيد اضافه بر جزييات بي اثر در پيشبرد داستان و ديالوگ هاي اغلب زياده گو)، با پرهيز از دراماتيزه كردنِ داستان (احتمالا به بهاي واقع نمايي هرچه بيشتر)، ايستايي و يخ زدگي قاب ها در ميانه دكور، طراحي نورهاي شمع و لباس ها نه فقط به نفسِ رُمان كالينان ضربه زده كه در قياس با سرزندگي و ديناميسمِ حسي ساخته سيگل، موزه اي تيره وتار و دلگير ارايه كرده كه آدمك هاي مومي - و نه شخصيت هايي زنده و انساني - در قاب هايش در حركت يا جايگيري مجسمه گونه هستند. و هرازگاهي، نماهايي پرتلالو از نور طبيعت، ملهم از تابلوهاي طبيعت نگارانه مكتب رودخانه هادسن، سر برمي آورند؛ گويي هيچ كاركردي ندارند مگر آنكه روزنه هايي بر رخوتِ كشنده صحنه هاي پراطناب فيلم باشند. اما بخش عمده اين ميزان از بي حسي، عدم اثربخشي و دلمردگي اتفاقا از رويكرد و نگاه كاپولا نشات مي گيرد؛ چرا كه او به بهاي ارايه فضايي «زنانه»تر از رويدادهاي اين عمارت و مواجهاتِ زنان جنوبي مدرسه با مك برني شمالي، در دام گونه اي واپس نگري محتاطانه نيز گرفتار آمده است - همچون شخصيت مك برني در اين موزه مومي و ما در مقام مخاطب. ارايه فضايي كه بسياري از حس ها و تمناهاي زنانه بي آنكه در آن امكان نمود و بروز يابند، در مسلخِ نگرش تحميلي كارگردان صرفا شخصيت هايي مي آفريند تك بعدي، عاري از هر پيچيدگي دروني و البته آن طور كه كاپولا مدنظر دارد، زناني «يكسره» نيك سرشت و به دور از وسوسه (حال آنكه بايد اشاره كنيم عنوان اوليه رمان كالينان «شيطان منقوش» بوده كه اشاره اي است به درونمايه اغوا و وسوسه اي كه مك برني برمي انگيزد) . كافي است براي مقايسه به دو سكانسِ آغازين «فريب خورده»ي سيگل و كاپولا، و نخستين برخوردِ اِيمي و سرجوخه مك برني نگاهي انداخته تا دريابيم كه كاپولا تا چه اندازه در نمايشِ تصوير ابعادِ رواني زنانه و عواطف باطني شان محافظه كار و حتي «فريبكارانه» عمل مي كند؛ وقتي اين مواجهه را به برخوردي كودكانه و ساده دلانه فرومي كاهد، با گام زدن دوشادوشِ مك برني و ايمي، كه به يك قدم زني نسبتا طولاني و گفت وگوي بي دليل نيز بدل شده است. يا براي نمونه، شخصيت كارول كه در نسخه كاپولا بخش قابل توجه شخصيتي اش به عنوان دختري ياغي نسبت به ديگران، جاي خود را به شرم آگيني عذاب آورِ و گناه آلود همتايش (با بازي ال فنينگ) مي دهد. يا حذفِ شخصيتِ برادر دروغين دوشيزه مارتا كه در نسخه اصلي از خلالِ فلش بك هايي با او مواجه مي شديم؛ بخشي از سركوبِ خودخواسته دوشيزه مارتا در رابطه اش با مردان. يا صحنه خيره كننده روياي دوشيزه مارتا از مك برني در فيلم سيگل. و مهم تر از همه نحوه اي كه در انتها، رابطه ادوينا و مك برني در قالبِ توحش مك برني تصوير مي شود (و نه عشق خودخواسته) . كاپولا با حذف تمامي اين جنبه هاي چالش برانگيز در فيلم خود (و عدم جايگزيني امكان هايي شخصي و تازه) و با امتناع از جسارت در رويارويي با بسياري از مقولات، تماما اثري خنثي، رام، مطيع، سربه زير و حتي جانبدارانه خلق مي كند. در كنار همه اينها، بايد به حذف يكي از شخصيت هاي ساكن عمارت دوشيزه فانزورث اشاره كنيم. شخصيتِ خدمتكار سياه پوستِ مدرسه، هيلي. كاپولا، با حذف اين شخصيت كه در «فريب خورده»ي دان سيگل قادر بود بخشي از تبعيض زن سياه پوست در برابر زنان سفيدپوست در نسبت با شخصيت سرجوخه مك برني، را نيز به تصوير درآورد، يكسره جنبه اي بحث برانگيز در مناسبات و سلسله مراتب اين خانه را ناديده مي گيرد: زن خدمتكار سياه پوستي كه به واسطه اختلاف طبقاتي و نژادي عملا راهي به منظور دلدادگي به غريبه سفيد نداشت، حال آنكه اين سرباز غريبه كسي است كه براي آزادي و رهايي سياهان به جنگ عليه جنوبي ها پيوسته، يا آنطور كه شخصيت مك برني (ايستوود) در نسخه دهه هفتادي مي گويد «تو و من بايد باهم دوست باشيم... هردوي ما به نوعي اينجا زنداني هستيم». كاپولا با كنار گذاشتنِ شخصيت هيلي، نه فقط بخش قابل ملاحظه اي از پيچيدگي داستان اصلي را ناديده گرفته بلكه با تمركز بر زنانِ سفيدپوست بخشي از ماجرا را واپس نگرانه و ساده انگارانه تقليل داده است. درست به مانندِ قطع پاي مك برني توسط دوشيزه مارتا، كه يكسره اين عمل را در محدوده خيرخواهي/مادرانه مارتا - براي جلوگيري از مرگ مك برني - مي نشاند، بي آنكه با بخشيدن جنبه اي حسادت آميز اين كنش را بغرنج تر كند. آنچه كاپولا در «فريب خورده» به آن دست مي زند، چيزي بي شباهت به همين قطع، حذف و بركندنِ بخش هايي از فيلم همچون پاي مك برني نيست؛ كاپولا وخامتِ يك داستان را مي برد و دور مي اندازد بي آنكه راه حلي برايش داشته باشد. كاپولا - كه فستيوال كن امسال چند تمهيد تكنيكي صرف را به مثابه خلاقيتِ كارگرداني، و دكوراسيون و نورپردازي قاب هاي آنتيك را به مثابه زيبايي شناسي و بيانگري ميزانسن در نظرآورد و جايزه «بهترين كارگرداني» را به او اهدا كرد - در صحنه كشتنِ مك برني با قارچ هاي سمي ناگهان برخلافِ «فريب خورده»ي سيگل، جان دادن و مرگ او را نه خارج از قاب كه درست دربرابر خصم ديد گان انتقام جوي زنان به تصوير مي كشد. اين مرگ و جان دادن، گويي همه آن چيزي است كه بايد از نگاه «زنانه»ي كاپولا انتظار داشته باشيم، بي تفاوتي به پيچيدگي ها و نگرش يك طرفه؛ حال آنكه آنچه به واقع از همان ابتدا پيش چشم هاي مان جان داد، اقتباس/بازسازي پُررخوتِ سوفيا كاپولا از «فريب خورده» بود.